هفت‌برکه: اسماعیل فقیهی که پیشتر به عنوان شاعر و نویسنده در جامعه هنری گراش شناخته شده بود، اکنون از پذیرفته شدن ۱۸ اثر نقاشی‌اش در دوازدهمین نمایشگاه هنر جهان دبی ۲۰۲۶ World Art Dubai خبر می‌دهد.
این هنرمندِ خودآموخته چند سالی است که در دبی مشغول به کار است و نقاشی‌هایی را که در اوقات فراغتش می‌کشد، در صفحه اینستاگرامش (اینجا) نیز منتشر می‌کند. از بین این آثار، ۱۸ اثر نقاشی او در دوازدهمین دوره‌ی نمایشگاه هنر جهان دبی ۲۰۲۶ پذیرفته شده و در سایت نمایشگاه هم برای تماشای اولیه بارگذاری شده است (اینجا). این آثار در کنار آثار بیش از ۳۰۰ هنرمند و گالری از بیش از ۶۵ کشور جهان در نمایشگاه که از ۱۹ تا ۲۲ نوامبر ۲۰۲۶، یعنی از ۲۸ آبان تا ۱ آذر ۱۴۰۵، در مرکز تجارت جهانی دبی (+) برگزار می‌شود، در معرض دید و خریدِ هنردوستان قرار می‌گیرد.
فقیهی در گفتگو با هفت‌برکه در مورد نحوه‌ی شرکتش در این جشنواره می‌گوید: «چندین سال متوالی است که من به عنوان بازدیدکننده به این نمایشگاه می‌روم. سال قبل که همراه یکی از دوستان بودم، اصرار داشت که کارهای من از خیلی از کارهای توی نمایشگاه بهتر است! البته هیچ‌وقت نفهمیدم شوخی می‌کرد یا جدی می‌گفت! تا این که امسال تصمیم گرفتم با همیاری یکی از دوستان که اسپانسر من شد، توی نمایشگاه شرکت کنم و خوشبختانه ۱۸ اثرم در این دوره از نمایشگاه پذیرفته شد.»
نمایشگاه هنر جهان دبی یکی از رویدادهای بین‌المللی هنر معاصر در منطقه خاورمیانه است که هنرمندان مستقل، گالری‌ها، مجموعه‌داران و علاقه‌مندان به هنر را از کشورهای مختلف گرد هم می‌آورد. این نمایشگاه هم فرصتی برای معرفی و فروش آثار هنری است و هم فضایی برای ارتباط مستقیم هنرمندان با مخاطبان و فعالان بازار هنر. آثار نقاشی، طراحی، مجسمه‌سازی، عکاسی، هنر دیجیتال، آثار ترکیبی و چیدمان‌های هنری از هنرمندان مستقل و نوظهور در این نمایشگاه حضور دارند، و کارگاه‌ها، نشست‌ها، اجراهای زنده و برنامه‌های تعاملی نیز در آن برگزار می‌شود. دوره‌ی یازدهم این نمایشگاه در آوریل ۲۰۲۵ برگزار شد و دوره دوازدهم برای نوامبر ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است.
اسماعیل فقیهی یکی از اعضای ثابت انجمن شاعران و نویسندگان گراش بود و از نوجوانی دستی به قلم داشت. البته او بیشتر با شعر و داستان‌هایش شناخته می‌شد ولی چند سالی است که از قلم در مسیر دیگری هم استفاده می‌کند. خودش درباره‌ی سابقه‌ی این علاقه و تمرین می‌گوید: «خلق کردن همیشه لذت‌بخش بوده برای من؛ چه در زمینه‌ی کامپیوتر، که وقتی همه داشتند گیم بازی می‌کردند، من ترجیح می‌دادم برنامه‌نویسی کنم و روی پروژه‌های مورد علاقه‌ام کار کنم؛ و چه در زمینه ادبیات و حتی آشپزی! سال‌ها بود که موقع کار، کاغذی را روبه‌روی خودم می‌چسباندم برای چرک‌نویس، اما پر می‌شد از طرح‌های اجق‌وجق نقاشی! تا این که تصمیم گرفتم یک اثری جدی بکشم. وقتی تمام شد، طبق معمول یک گوشه افتاده بود و خاک می‌خورد تا این که از آن یک عکس گرفتم و در سوشیال مدیا به اشتراک گذاشتم و با بازخوردهای خوبی روبه‌رو شدم.»
فقیهی که لیسانس نرم‌افزار کامپیوتر دارد، از چند سال پیش به کار حسابداری در یکی از شرکت‌های گراشی در دبی مشغول است. او نقاشی کردن را راهی برای گریز از استرس‌های دایمی زندگی می‌داند: «هنگام نقاشی از دنیایی که هستم به دنیای فانتزی نقاشی‌هایم منتقل می‌شوم و برایم به مثابه یک تعطیلات کوتاه‌مدت است در دنیایی که خودم ساخته‌ام. این حس نبودن در این دنیای واقعی، به من فرصتی می‌دهد که دور از مشکلاتی که توی زندگی همه هست، مدتی نفس راحت بکشم.»
خودآموخته بودن فقیهی در زمینه‌های هنری هم یکی از مسائلی است که حضورش را در چنین نمایشگاهی ویژه می‌کند. خودش می‌گوید: «آموزش خاصی که قابل ذکر باشد ندیده‌ام. بیشتر با دیدن فیلم‌های آموزشی پایه مثل چطور بار اول با آبرنگ کار کنیم و دیگر ویدیوهای مشابه شروع می‌کنم. وقتی تکنیک پایه را بلد شدم، شروع می‌کنم به تجربه‌های جدید و ترکیب رنگ‌ها و تکنیک‌ها. اوایل بیشتر با مداد، ماژیک‌های خیلی نازک Fine liner، و ماژیک‌های الکلی شروع کردم اما الان ترجیح می‌دهم به خاطر بزرگتر شدن سایز کارهایم، از آبرنگ و اکریلیک استفاده کنم.»
فقیهی در معرفی خود و آثارش در سایت نمایشگاه نوشته است: «آثار من به کاوش در نقطهٔ تلاقیِ بازآفرینی کلاسیک و طراحی آوانگارد می‌پردازد. من روایت‌های بصریِ ملموس و چندلایه‌ای را با بهره‌گیری دقیق از ماژیک‌های نوک‌ظریف، جوهر الکلی و مداد خلق می‌کنم که ریشه‌های سنتی را به شیوه‌های روایتگری معاصر پیوند می‌دهد.» از خود هنرمند می‌خواهیم که این جملات را بیشتر باز کند. فقیهی می‌گوید: «داستان‌گویی در آثار من خیلی مهم هستند. نه این که مثل کمیک استریپ چند فریم داشته باشند، ولی شخصیت‌ها و آبجکت‌های خلق‌شده، همیشه چیزی خلاف واقعیت هستند و در عین حال سعی می‌کنم که جوری باشد که بیننده با آنها همذات‌پنداری کند. ریشه‌های سنتی ربطی به سال و منطقه جغرافیایی ندارد. سعی می‌کنم احساساتی را بکشم که همیشه حتی از عصر انسان‌های نخستین با ما بوده‌اند؛ احساسات پایه‌ای که موجب بقای ما شدند.»
اولین برخوردها با نقاشی‌های عجیب‌وغریب فقیهی می‌تواند سوال‌های زیادی را در ذهن تماشاگر به وجود بیاورد. خودش می‌گوید: «وقتی یک کامنت را خوندم که به انگلیسی سوال کرده بود «چرا نقاشی‌هایت اینقدر آزاردهنده است؟» فهمیدم که در انتقال احساسات از طریق نقاشی‌هایم موفق شده‌ام. توی پروفایلم نوشتم Not for everyone’s wall (برای دیوار همه مناسب نیست). شاید دلیل این که خیلی‌ها از خریدن کارهایم منصرف می‌شوند همین باشد! ولی این سبک من است و نمی‌خواهم به دلایل اقتصادی و یا به خاطر نظر عده‌ای، آن را تغییر بدهم.»
چند تا از کارهای فقیهی را اینجا ببینید. بقیه‌ی آثارش را می‌توانید در صفحه اینستاگرامش (اینجا) مشاهده کنید.
