هفت‌برکه – مریم مالدار: حکیم عمر خیام نیشابوری چهره‌ای یگانه در تاریخ اندیشه و فرهنگ ایران‌ زمین است؛ فیلسوف، ریاضی‌دان، ستاره‌شناس، طراح تقویم جلالی و شاعر؛ رباعی‌سرایی که نگاهِ صریحش به جهان، از هر قالب آشنا فراتر می‌رود. خیام از آن دست اندیشمندانی‌ست که شهرتش مرزهای جغرافیا را درنوردیده و نامش در حافظه‌ی جهانی ماندگار شده است.

بیست‌ و هشتم اردیبهشت‌ماه، روز بزرگداشت این شاعر بزرگ بود و با کمی تاخیر، این هفته با هشتگ #یک_هفته_با_کتاب به سراغ گلچین هفت رباعی از او می‌رویم و آهنگ‌هایی را که در سبک‌های مختلف برای آنها ساخته شده است می‌شنویم.

Komod 198 Khayyam

گفتنی است که در این انتخاب‌ها، سایت «گنجور» که گنجینه‌ی گرانبهایی از اشعار شاعران کلاسیک را جمع کرده، منبع اصلی ما بود. در این سایت شما می‌توانید تمام شعرها را همراه با اطلاعات جانبی و حاشیه‌ها، واژگان، تصاویر، خوانش‌ها و تفسیرها، و ترانه‌هایی که بر اشعار خوانده شده، مشاهده کنید. «گنجور» همه‌چیزتمام است. روی عنوان رباعی‌ها کلیک کنید و به صفحه‌ی آن رباعی در سایت گنجور بروید. اینجا هم صفحه‌ی خیام در گنجور است.

برای آشنایی عمیق‌تر با زندگی و جهان فکری غیاث‌الدین ابوالفتح عمر بن ابراهیم خیام نیشابوری، شنیدن اپیزود «هوشیارِ مست» از پادکست «رخ» با صدای امیر سودبخش، فرصتی مغتنم است. این اپیزود شصت‌دقیقه‌ای در دو بخش تنظیم شده و ابتدا به زندگی‌نامه و مسیر اندیشه‌ی خیام می‌پردازد و در بخش دوم، رباعیات و درون‌مایه‌های فکری او را به شکل مختصر واکاوی و روایت می‌کند. مفهوم آگاهی و پرسش‌گری در رباعیات خیام، هسته‌ی اصلی نگاهش را به دنیا شکل می‌دهد.

 

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

قومی متفکرند اندر ره دین

قومی به گمان فتاده در راه یقین

می‌ترسم از آن که بانگ آید روزی

کای بی‌خبران راه نه آن است و نه این

 

استاد محمدرضا شجریان در مصاحبه‌ای این رباعی را می‌خواند و سپس با نگاهی عمیق به آن‌ها می‌گوید: «من خیام را به خاطر این تفکر دوست دارم و معتقدم از همه‌ی شاعران ما بیشتر می‌فهمیده، آگاه‌تر بوده و گرفتار عرفان و صوفی‌گری و چیزهای دیگر نبوده است.» بی‌تردید، خوانش احمد شاملو و آواز خوش شجریان، نقشی تازه بر جان این اشعار می‌زند.

 

از آلبوم «رباعیات خیام»

با صدای احمد شاملو

آواز محمدرضا شجریان

موسیقی فریدون شهبازیان

 

Khayyam Shamlou Shajarian

 

رباعی شمارهٔ ۴۷

می نوش که عمر جاودانی این است

خود حاصلت از دور جوانی این است

هنگام گل و باده و یاران سرمست

خوش باش دمی، که زندگانی این است

 

خواننده: آرمان بهرامی

آلبوم «چندگانگی»

آهنگ «این است»

 

Arman Bahrami Plurality

 

رباعی شمارهٔ ۶۴

ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

نی نام ز ما و نه نشان خواهد بود

زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل

زین پس چو نباشیم همان خواهد بود

 

خواننده: سعید مدرس

آلبوم «ای دل»

آهنگ «ای دل»

 

Saeed Modarres Ey Del Album

 

رباعی شمارهٔ ۱۱۶

خیام اگر ز باده مستی خوش باش

با ماه‌رخی اگر نشستی خوش باش

چون عاقبت کار جهان نیستی است

انگار که نیستی، چو هستی خوش باش

 

خواننده: سهیل فقیه نصیری

آلبوم «از هر دو جهان»

آهنگ «خوش باش»

 

Soheil Faghih Nasiri Az Har Do Jahan

 

رباعی شمارهٔ ۱۵۵

تا کی غم آن خورم که دارم یا نه

وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه

پر کن قدح باده که معلومم نیست

کاین دم که فرو برم برآرم یا نه

 

خواننده: محسن شریفیان

آلبوم «محله خومونی»

آهنگ «خیامی»

 

Sharifian Mahaleh Khomooni

 

رباعی شمارهٔ ۲

چون عهده نمی‌شود کسی فردا را

حالی خوش دار این دل پر سودا را

می نوش به ماهتاب ای ماه که ماه

بسیار بتابد و نیابد ما را

 

خواننده: همایون شجریان

آلبوم «چه آتش‌ها»

تصنیف «یاران موافق»

 

Shajarian Atashha